http://behangam.blogfa.com/ fa blogfa.com Sat, 28 Nov 2009 18:49:38 GMT http://behangam.blogfa.com/post-109.aspx <FONT color=#339933>مي خواست آسماني شود....</FONT></P> <P><FONT color=#339933>پرواز كرد ...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>اوج گرفت...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>تا بي نهايت...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>اما...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>ناگهان...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>انگشتهايش يخ زد...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>سست شد...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>بغضش در هم شكست...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>سقوط كردو آهسته اشك ريخت...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>تمام شد...</FONT></P> <P><FONT color=#339933>پهناي طاق آسمان تاب اشكهايش را نداشت...</FONT></P> <P> </P> Sat, 28 Nov 2009 18:49:38 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=109 behangam http://behangam.blogfa.com/post-109.aspx http://behangam.blogfa.com/post-107.aspx من از نهايت شب حرف مي زنم</P> <P>من از نهايت تاريكي</P> <P>و از نهايت شب حرف مي زنم</P> <P> </P> <P>اگر به خانه ي من آمدي براي من اي مهربان چراغ بيار</P> <P>و يك دريچه كه از آن</P> <P>به ازدحام كوچه ي خوشبخت بنگرم</P> <P>"فروغ فرخزاد"</P> <P>پ ن: دلم براي دوستان هميشه دوست، براي وطنم،براي روزهاي بي دغدغه ام تنگ مي شود.</P> Fri, 06 Nov 2009 17:05:06 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=107 behangam http://behangam.blogfa.com/post-107.aspx http://behangam.blogfa.com/post-106.aspx دانشجو مي ميرد، ذلت نمي پذيرد...ساعت 12 بعداز ظهر ،دوازده  آبان ،دانشكده ي علوم اجتماعي علامه .</P> <P> حياط دانشكده يكباره سبز مي شود؛ خاطرات روز هاي قبل از انتخابات كه در حياط دانشكده جمع مي شديم و از چرايي راي دادنمان مي گفتيم برايم زنده مي شود. </P> <P>دستها به نشانه ي پيروزي بالا مي رود.</P> <P>سكوت پنج ماهه شكسته مي شود...سرود يار دبستاني من را مي خوانيم.</P> <P>جمعيت حركت مي كند، حدود 300 دانشجو به  سمت راه پله ها مي رود ...طبقه ي دوم،طبقه ي سوم و بعد هم راهروي اساتيد...بچه ها به در ها مي كوبند...مي گوييم برخورد مدني كنيد.</P> <P>برخور مدني؟ مگر با ما برخورد مدني كردند كه حالا با مدنيت پيش رويم.</P> <P>دوباره شور همان روزها كه بغض هامان رافرياد مي كرديم، دانشكده را فرا گرفته...اما اين بار دانشجويان سرخورده اند.</P> <P>دانشجوي زنداني آزاد بايد گردد.</P> <P>از هر طيفي و رنگي اينجا ديده مي شود همه يك رنگ؛ سبز شده اند.</P> <P>دانشجو مي رزمد،استبداد مي لرزد.</P> <P>ساعت حدود يك بعد از ظهر است به حياط مياني دانشكده بر مي گرديم ، باران هم باريدن مي گيرد.</P> <P>فردا ساعت 10 صبح ...</P> Thu, 05 Nov 2009 14:11:34 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=106 behangam http://behangam.blogfa.com/post-106.aspx http://behangam.blogfa.com/post-105.aspx روزهاي سياهي است،كاش بي رنگ بودند... اما افسوس؛</P> <P>فكرهايم تبديل به سرگيجه و درد معده و...شد اما باز دلنگرانم؛ محبوبه مي گه اين شكلي پيش بري ديوونه مي شي نمي دونه همين الانم كم از ديوونه ها ندارم...</P> <P>دردها و فكرهاي خودم كم بود .....</P> <P>كاش روزهاي بهتري در انتظار باشد...</P> <P>كتاب شعر اخوان را بر مي دارم...</P> <P>لحظه ي ديدار نزديك است</P> <P> باز ديوانه ام ،مستم</P> <P>باز مي لرزد ،دلم، دستم</P> <P>باز گويي در جهان ديگري هستم</P> <P>چشمهايم را مي بندم....چه شد كه رويا هايم به خاطراتم پيوست...</P> Fri, 30 Oct 2009 16:14:03 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=105 behangam http://behangam.blogfa.com/post-105.aspx http://behangam.blogfa.com/post-104.aspx نيچه گفت: بزرگترين شجاعت ،شجاعت خود بودن است... <P></P> <P>اما من نتوانستم خودم باشم...نتوانستم يا نخواستم خودم هم هنوز نفهميدم...</P> <P>يه مدت مي رم مرخصي فكري شايد تونستم تو اين مدت  خودم رو پيدا كنم...شايدم نشد؛ولي به هر حال از سقوط بهتره...</P> <P>شايد اين كارو بايد خيلي وقت پيش انجام مي دادم....</P> <P>شايد اين شكستن ها ...آغاز فصلي نو در زندگي باشد...</P> <P>پ ن: روزهاي خوب مي گذرند...و فقط خاطره ي آنها مي ماند...مي شود روزهاي بد را با  ياد روزهاي خوب گذراند.</P> Thu, 22 Oct 2009 17:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=104 behangam http://behangam.blogfa.com/post-104.aspx http://behangam.blogfa.com/post-103.aspx فارسي حرف مي زند ...درست مثل من...البته نه به خوبي من <P></P> <P>مهم نيست مي فهمم چه مي گويد.</P> <P>اما انگار او نمي فهمد من چه مي گويم...</P> <P>چه عذابي است...</P> <P>تصميم گرفتم سكوت كنم...</P> <P>پ ن: امروز روز هفتم است ...قرار بود روز اوج گرفتنم باشد؛اما مي ترسم.</P> <P>پ ن: گاهي اوقات نفسم به سختي بالا مي آيد...باز خوب است كه مي آيد.</P> <P>پ ن: خواندن و نظر دادن براي دو پست قبلي فراموش نشود.</P> Mon, 19 Oct 2009 20:16:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=103 behangam http://behangam.blogfa.com/post-103.aspx http://behangam.blogfa.com/post-102.aspx ساعت از ۹ شب گذشته</P> <P>ميان كوچه هاي تنگ و تاريك پرسه مي زدم...</P> <P>روشنايي...</P> <P>ديري نمي پايد...همين جاست</P> <P>خانه ي در كنج خيابان...يك ساعت تمام روي سنگهاي يخ كرده ي روبروي خانه چمباتمه مي زنم...</P> <P>به ساعت كه نگاه مي كنم ۱۱ شده است...دلم برايش لك زده ...ديدنش به اين سرما و يخ زدن مي ارزد.</P> <P>اما خبري نيست...نه او نه هيچ كس ديگر هيچ كس از جلوي اين پنجره ي لعنتي نمي گذرد.</P> <P>نمي دانم كي مي آيد؟</P> <P>اما مي آيد...</P> <P>يك لحظه... فقط يك لحظه ؛سايه اي از جلوي پنجره مي گذرد...دقيق مي شوم</P> <P>گويي خودش بود</P> <P>مثل هميشه بي صدا آمد و رفت</P> <P>به ساعت نگاه مي كنم ۱۱.۳۰</P> <P>بلند مي شوم و مي روم...</P> Sat, 17 Oct 2009 19:50:22 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=102 behangam http://behangam.blogfa.com/post-102.aspx http://behangam.blogfa.com/post-101.aspx آن هنگام كه سرماي نگاهت در نهانخانه ي ديدگانم خيمه زد. <P></P> <P>آن هنگام كه نگاه مشتاقت ديگري را ستود.</P> <P>آن هنگام...</P> <P>با اشكهاي سوزان...</P> <P> با قلبي گداخته از عشقي نا فرجام...</P> <P> رفتنت را نظاره كردم.</P> <P> و جاي خالي تو  را براي هميشه در قلبم نگاه داشتم.</P> <P>لحظه ي سرد وداع،</P> <P>سكون و سكوت.</P> <P>اشكهايم كه بي مهابا مي ريخت.</P> <P>تو رفتي...</P> <P>روزهاي با تو بودن...</P> <P>از جلوي چشمانم  مي گريخت،</P> <P>تورفتي...</P> <P>و تنها ...</P> <P>داغ نبودنت براي هميشه بر دل زخم خورده ام نشست.</P> <P>و  دگر بار ...</P> <P> به دون بودن زمين و زمان ايمان آوردم.</P> Wed, 14 Oct 2009 05:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=101 behangam http://behangam.blogfa.com/post-101.aspx http://behangam.blogfa.com/post-100.aspx از زمان و زمین گریزانم.</P> <P>رو به کدام سوی؟</P> <P>نمی دانم...</P> <P>هر چه هست تویی...</P> <P>مقصد ومقصودم تویی...</P> <P>از عطر توسرشار شدن...</P> <P>در عشق تو غوطه ور شدن...</P> <P>نهایت رویای من است.</P> <P>معشوق همیشگی من...</P> Sun, 11 Oct 2009 08:09:04 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=100 behangam http://behangam.blogfa.com/post-100.aspx http://behangam.blogfa.com/post-99.aspx اين روزها به واسطه ي سفري كه داشتيم با آدمهاي زيادي روبرو شديم...</P> <P>همه ي اينها نقطه ي اشتراكي داشتند از سختي هاي زندگي مي گفتند... از ترافيك، از مستاجري، از فقر ،از وضعيت بد مسكن و...</P> <P>اما اين آخري كيس جالبي از كار درآمد؛ از مشكلات نالان بود اما نا اميد نبود... </P> <P>بحث از انرژي هسته اي و حق مسلمش شد...</P> <P>اومي گفت:احمدي نژاد مسلما اشكالاتي داشته اما اين كه جلوي جهانيان كوتاه نيامده و پاي حق مسلممان ايستاده نشان از شجاعتش دارد كه در اين سي سال بي سابقه بوده است...</P> <P>حرف جالبي به نظرم آمد.</P> <P>كمي در موردش فكر كردم...</P> <P>و دست آخر به اين نتيجه رسيدم كه درسته كه آدم پاي حقش بايستد ،اما به چه قيمتي؟؟</P> <P>به قيمت تحريم ها و فشارهاي پي در پي ،به قيمت جان هزاران نفر كه به واسطه سفر با هواپيما هاي دست چندمي كشته شدند ،از دكتر و مهندس گرفته تا ورزشكار ...</P> <P>به قيمت تحقير و تخريب چهره ي بين المللي مان</P> <P>به قيمت در مضيقه قرار دادن شهروندان و ذله كردن آنان</P> <P>به قيمت افزايش بيماري هاي رواني كه به حق در اين ۴ سال اخير رو به افزايش است.</P> <P> و اين طومار ادامه همچنان دارد و هر كسي لا اقل ده مورد از هزينه هايي كه ما براي اين مثلا شجاعت داديم مي تواند بشمرد...</P> <P>نتيجه اينكه هنر اين نيست كه چشمامون رو ببنديم و بريم جلو بدون توجه به عواقب كار...</P> <P> و رئيس جمهور كاردان كسي است كه با كمترين هزينه  به حداكثر خواست ملتش برسد نه يكسره به دنبال خواست جمعيت قليلي آن هم در نهايت كار نابلدي باشد.</P> <P> </P> Fri, 09 Oct 2009 06:05:59 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=behangam&postid=99 behangam http://behangam.blogfa.com/post-99.aspx