فكرهايم تبديل به سرگيجه و درد معده و...شد اما باز دلنگرانم؛ محبوبه مي گه اين شكلي پيش بري ديوونه مي شي نمي دونه همين الانم كم از ديوونه ها ندارم...

دردها و فكرهاي خودم كم بود .....

كاش روزهاي بهتري در انتظار باشد...

كتاب شعر اخوان را بر مي دارم...

لحظه ي ديدار نزديك است

 باز ديوانه ام ،مستم

باز مي لرزد ،دلم، دستم

باز گويي در جهان ديگري هستم

چشمهايم را مي بندم....چه شد كه رويا هايم به خاطراتم پيوست...